Los van Schuld of Onschuld.
..ik voel en weet dat ik positie in moet nemen. Kan niet achterblijven in ''hermofrodiet' gewauwel, ik moet iets, ik moet een keuze maken. Ik zou het liever niet doen, gelovend in oprecht vanaf alle kanten en zo. Ben hoe dan ook de verliezer, zo voelt het, Ik voel mij gesterkt door het feit dat echte vrienden zullen blijven, ik zag ze al vandaag. Hoe ze ook heten. Simpelweg omdat ze erkennen wie ik ben en hoe ik voel en keuzes maak. Ik wil blijven geloven dat ik klop ook al moet ik mijn grenzen aan een ieder gaan overbrengen en moeilijker, aanscherpen. Okee, da bomb. Ik heb Undercover's uitleg vandaag gelezen en vele malen herlezen en ik accepteer dit. Zoals ik al aangaf aan Paul, ik ken hem niet als serieleugenaar. Niet dat iemand anders voor die positie in aanmerking komt, maar ik voel dat hij de waarheid spreekt. Zeker vanuit zijn beleving van alles die veel op de mijne lijkt. Luister en lees goed. Siem heeft mij nooit direct bedreigd, gedwongen tot of wat dan ook. Niets van dien aard. Wel had ik het gevoel, vanaf de dag dat ze voor mijn log koos, dat het nooit meer mijn log zou zijn. En naast mijn gevoel hadden velen hetzelfde en dus gelijk, veel meer dan hoon en afzeiken was er niet. Ada was exit, letterlijk. In mijn verklaring onlangs heb ik dat al deels aangekaart, het was nooit mijn manier van doen. Maar ik heb het wel laten gebeuren en zij weet waarom. Ik geloofde in haar, wilde haar graag geloven, hou van haar. Daar kan niemand iets aan afdoen. Desondanks, en ik besef ten volle dat ik haar nu kan 'verspelen' want ik kan op deze manier niet met haar verder. Ik kies ervoor om alleen met mezelf verder te gaan. Ik heb gezegd wat ik wilde, en wil verder met rust gelaten worden.









Laatste reacties