Ernest Louwes Weblog

Omdat er nogal wat mensen voornamelijk via de mail klagen dat het grote aantal reakties onder dit log, ruim 800, er voor zorgt dat ze last ondervinden met het laden van de pagina, gaat het reageren  op het log 'Het gesprek met Ter Velde... ' hier verder.

Alhoewel ik zelf, mede door het gebruik van de 'Home' en 'End' toets hier geen last van heb. Daarnaast kan een ieder de naam van de poster aanklikken om de bijbehorende reaktie te lezen. De link die dan opent brengt een ieder daar automatisch naar toe. Pg UP en Pg DOWN kunnen ook behulpzaam zijn bij snel scrollen. Probeer het eens uit, zou ik zo zeggen.

"Wat beweegt 'gewone' mensen ertoe om zich zo in te graven in een zaak als de DMZ? Is er een verklaring voor? "

Deze vraag kreeg ik kortgeleden via de mail gesteld door iemand die al vrij lang meeleest maar nooit reageert. Ik heb geantwoord dat ik alleen mezelf heb als bron van antwoord, ik kan immers niet in het brein van andere mensen kijken. Dus van mezelf uitgaand kwam ik met het volgende antwoord:

" Beste ****,

Zoals ik al eerder aangegeven heb in de logs, had ik reeds bij de arrestatie van Ernest Louwes een onderbuikgevoel van ' najaa, wat vreemd!' In de weken ervoor had ik misschien, dat weet ik dus niet meer, eea gelezen over de testamentswijziging en de aasgieren om het mensje heen. In ieder geval kwam het gevoel 'volgens mij niet' over mij heen, vraag me niet waarom. In de tijd/jaren erna, vrijspraak en daarna toch een veroordeling, vervolgens weer vrijlating, heb ik me er niet meer mee bezig gehouden. Toen volgde de veroordeling begin 2004 en zag ik een 'wanhopig protesterend mens' die opnieuw de gevangenis in moest voor een moord waarvan hij altijd had gezegd onschuldig aan te zijn. Het zat me niet lekker, maar ja, privé omstandigheden gaven mij geen ruimte me er verder in te verdiepen. Ik las de krant, nam de feiten tot me, en toen de mediastilte weer intrad raakte alles naar de achtergrond. Totdat Maurice de Hond ten tonele verscheen. Ineens stond de zaak weer volop in de schijnwerpers. Inmiddels had ik prive meer ruimte en de tijd om me eens goed te verdiepen in de zaak. Met de geinterpreteerde beelden van de uitspraak uit 2004 in mijn hoofd heb ik mij vanaf de eerste dag ingezet pro Louwes. Ik las zijn eigen verhaal. 52 blz als ik het goed heb. Dat werd mijn leidraad vanaf die dag. Het verhaal was zo nuchter, zo logisch, zo schrijnend. Het kwam geen moment in mij op dat het misschien alleen ZIJN waarheid was, zoals hij het graag wilde laten zien. Echt geen moment. Ik opende een eigen weblog met zijn naam, ook om snelle verwijzingen naar andere artikelen en sites te kunnen neerzetten. Ik wist namelijk al dat mensen die info zoeken, afhaken als het vinden te veel tijd inneemt. Later is er een heuse mediatheek geopend en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Terecht. En toen, zomer 2007, kwam er een kentering. Ik kan me de lichamelijke 'doingg' nog zo voor de geest halen, de mentale klap kwam nog harder aan. Via via kreeg ik namelijk de beschikking over wat extra documenten die door hun inhoud mijn ideeen over de onschuld en wat er verder lag aan raadsels stevig resette. (Dat men nu meent dat de onsuccesvolle vakantie van de kids de basis zou zijn voor deze ommezwaai is begrijpelijk maar niet terecht. Natuurlijk heb ik met bepaalde gebeurtenissen gestoeid maar die hadden niets van doen met de moord op de weduwe.) 'Life is in the details' en dat ging zeker op in het verhaal dat naar voren kwam uit die documenten. Met wat ik toen méér wist heb ik het TJ, het eigen verhaal, en diverse PV's opnieuw gelezen. Al lezend ontstond er een gedachte die ik anderhalf jaar geleden nooit voor mogelijk had gehouden: ' Louwes is misschien niet zo onschuldig als hij iedereen wil doen geloven.. '

Wat ik de mailer dus kon vertellen was dat ik eigenlijk iedereen begrijp. Dat mijn mening veranderd is door de extra documenten die ik mocht inzien en dat ik ook zeker besef dat de meesten die extra info niet hebben. Dat ik snap dat een H. en een R. het verhaal van Louwes zonder tegengas aannemen, God vraagt immers een gelijkluidend offer. Dat een A. de wettelijke macht ruk vindt, en zorgwekkender, dat hij van zijn feitelijke straf niets geleerd heeft, het kan zo weer gebeuren. Dat een F.V. normaal kan lullen voor een camera, en zich vervolgens op websites en forums uit als een soort literair genie met afzeikmodus. (Tot in detail ondervonden en nu weer aktueel op het forum van Wim Dankbaar... I hate to say I told you so but I told you so, I diddd...) Dit dus naast alle redelijker mensen van de DMZ. Maar 'they talk the talk' en daarom mogen ze blijven en worden ze geaccepteerd en getolereerd. Het zij zo.

Mijn drijfveren zijn mij duidelijk. Dat ik ze niet aan iedereen op gevoelsniveau kan duidelijk maken, probeer ik de laatste weken te accepteren. Daarnaast hoop ik nog iedere dag:

• Dat de weduwe niet bij leven de stichting wilde activeren en dat ze dus niet alles in kaart moest brengen en daardoor (zwart) geld mistte.                                                                                    
• Dat Ernest niet gejokt heeft over een kluis bij de VVAA.                                                                                                                                                         
• Dat Ernest NIET ter V. heeft gebeld die maandagavond de 27ste.                                                
• Dat zijn DNA en bloed bij het NFI op de blouse zijn gesmeerd.                                                                   
• Dat hij de weduwe inderdaad bij leven gesproken heeft.
• Dat het logisch is dat iemand op de automatische piloot 2 gebruikelijke afslagen mist.
• Dat hij na de moord niet zowel de gezins- als de huisagenda heeft bijgewerkt.
• Dat hij zonder al teveel belastende feiten weg te laten zijn originele eigen verhaal ter grootte van 125 blz heeft verkleind tot 52 blz.
• Dat zijn vrouw en kinderen tot op de dag van vandaag echt zijn onschuld aanhangen.
• Dat Maurice niet naar de klote gaat.
• Dat Louwes niet zo sluw (?) is als waar ik hem momenteel voor aanzie.

Kortom, ik hoop. Nog steeds. En ik hang de waarheid aan, waar die dan ook maar ligt. En dat blijft zo.

Twee dingen.

Het eerste 'ding' is een vraag aan een expert, dus iemand die daadwerkelijk kennis draagt van mobiele telefonie.

* Als men op een lijst met aangestraalde telefoonpalen waarneemt dat nummers op dezelfde regel verschillen, mag men dan aannemen dat de beller in beweging was op het moment van bellen? En, indien hetzelfde paalnummer zowel voor als achter de naam van de plaats wordt genoemd, de beller niét in beweging was?

* Klopt het dat details uit het onderzoek die eerder wel in het nieuws waren, de laatste jaren (sinds 2003) niet meer genoemd worden, waardoor de 'Louwes in onschuldig' visie gemeengoed en onontkomelijk is geworden? Kortom, kan men, op basis van een half dossier, toch oordelen en iemand 100% schuldig of onschuldig verklaren?

Het gesprek met Ter V. alleen vond plaats op maandagavond 27 september, het gesprek met K.W., de neef en Ter V. vond plaats in de ochtend/begin van de middag van 28 september 1999. Enkele uren later werd de ING kluis pas geopend, het TJ vermeld rond 16.00 uur. Er zat wèl geld in, maar niet het Luxemburgse bedrag. Louwes wist echter zeker dat de kluis leeg zou zijn. Vreemd of niet?

????????

... ik MOET het van mezelf neerpennen. Typen zo je wilt. Maar ik moet. Waarheidsvinding en zo.Ondanks mijn voornemen niet meer te posten, ws is dit ook echt de laatste. Ik beweer nu niet dat het de waarheid is, maar ik acht de kans wel aanwezig. En daarom vind ik dat ik de som van mijn denkwerk niet voor mezelf mag houden. Is het kul, dan is het kul. Maar helaas, zo voelt het niet. Eenmaal doorgelezen zal een ieder duidelijk zijn waarom ik het niet kan afdoen als kul maar als een reele mogelijkheid. Hoe negatief voor het 'Louwes is onschuldig' denkbeeld dan ook.

Vooropgesteld dat ik heel veel heb gelezen, op gevoel heb geinterpreteerd, op feiten heb geaccepteerd. Een aantal  'feiten' is voor mij, afgaand op het rapport van de lijkschouwer èn de geregistreerde gewoontes van de weduwe, altijd een slecht te plaatsen mysterie gebleven. Ik heb het dan over het schort dat niet gewoontegetrouw in de keuken hing, de vreemde mengelmoes van kleding die de weduwe droeg die avond ( deftige blouse, huisbroek) én vooral de staat waarin haar maag zich bevond op het moment van de moord, het moment dat de spijsvertering stil kwam te staan. NIETS in de darm na de maag, m.a.w. de maaltijd was kort daarvoor genuttigd. Laten we even terug gaan naar die 23ste september 1999. Volgens Ernest is hij die ochtend kort op bezoek geweest. In eerste instantie heeft de werkster aangegeven dat er in het tijdschema van die ochtend geen ruimte was voor een bezoek. Later heeft ze die verklaring aangepast, echter nadat Ernest contact met haar had opgenomen. Maar okee, voordeel van de twijfel, ik wil niets ophangen aan voorgaande woorden, andere feiten zijn krachtiger. Het schort over de stoel bijvoorbeeld, en de 'lekker thuis tuttelen' kleding. Ze verwachtte domweg niemand die avond. Ondanks de woorden van de schoonheidsspecialiste. En daarbij, de Stichting kon op dat moment maar over één man gaan, Louwes. Mijn gevoel is dat die afspraak niet lang daarvoor is afgezegd. (Kort ervoor kan twee dagen tot een paar uur beslaan.) Maar hij (!) kwam toch. Onverwacht. En zo rond 19.30 uur. Daarom hing het schort over de stoel, ze was nog maar net klaar met het avondeten en de afwas. Aannemend dat wat de huisarts aangaf in een onofficieel verhoor, officieel kon niet ivm beroepsgeheim, was er sprake van het verdwijnen van een grote som geld. Nooit is duidelijk geworden op welke manier, van een rekening of contant, maar juist doordat het niet ontdekt is denk ik aan contanten. De weduwe is voor 20.36 uur vermoord, in dit scenario. Alleen de bevindingen van de autopsie arts bevestigen deze stelling al. Alleen voedsel in het begin van het verteringsproces beperkt zich tot de maag. Al snel zijn de eerste verteerde voelseldelen terug te vinden in de twaalfvingerige darm. LEEG bij de weduwe. Als Louwes de dader is, heeft hij ivm het uitstellen van het werkelijke tijdstip van het overlijden van de weduwe, vanuit haar huis gebeld. Kon hij later altijd nog zeggen dat hij haar nog gesproken had. Wie kon dat immers ontkennen?

Extra: Intekenen cursus kon ruim van tevoren. PV Anneke Louwes sluit bovenstaand scenario niet uit. Als het waar is wat betreft het verduisterde geld besefte Ernest ws dat hier niets te ontkennen viel on top of voorgaande aanvaringen met justitie. In zijn eerste gesprekken met de politie wist hij praktisch van minuut tot minuut te vertellen hoe die donderdag was verlopen. Hij sprak nauwelijks over de vrijdag en zaterdag. Tot slot: de verwerking van het testament heeft schoonheidsfoutjes, maar de echte financiele crime is begaan vóór de moord.

Shoot!

Guys and girls, Ada's rol is uitgespeeld. Ik ben er klaar mee. Alles wat er nog is, ligt nu bij de Hoge Raad. Al een tijdje trouwens, ik ben een slome 'beseffer'. Wat ik kon bijdragen heb ik bijgedragen. Meer is en komt er niet. Boerenverstand, het is heel mooi. Maar niet genoeg, zeker niet in de gecompliceerde DMZ. Het DNA bewijs wijst slechts één kant op. Net als het telefoontje. Net als de spijsvertering van de weduwe. Ik stop ermee.

Ik ben dit log ooit begonnen als side-log naast dat van Maurice. Met snelle verwijzingen naar artikelen en ander aanvullend materiaal waar hij geen plaats voor had. Vanuit de 'kriebel' die de DMZ al vanaf 1999 voor me betekende. Heb altijd alles naar eer en geweten ingevuld. Soms onbegrepen, maar dat is niet anders. Ik heb willen triggeren, uitdagen, bewust maken. Maar ik besef meer en meer dat het een onbegonnen zaak is. Mijn inschatting is dat Louwes zijn tijd zal uitzitten en voor altijd te boek zal staan als de moordenaar van de weduwe Wittenberg. Tenzij iemand op zijn sterfbed nog spijt krijgt. Of Louwes zelf, uiteindelijk. Wat ik maar wil zeggen, ik weet het niet meer. Ben nergens zeker van. En dat lijkt me een slecht uitgangspunt voor een weblog dat ooit begon ter ondersteuning van Ernest Louwes. Jetty heeft er al op aangedrongen en zo waren er meer. Toch vond ik dat ik zelf zo ver moest komen om deze beslissing te nemen. Ik besef dat woorden als 'laf', 'opgeven', 'geindoctrineerd door het kwaad' e.d. de revu zullen passeren. Het zij zo. Ik weet dat ik juist geen moment laf ben geweest en altijd m'n best heb gedaan een ieder te begrijpen. En ja, ik heb beslissingen genomen die niet iedereen begrijpt, en ja, ik heb weleens gejojoot. En ja, ik kan keihard zijn tegen fuckers. Ter verdediging kan en wil ik alleen aanvoeren dat ik een mens ben. Met pieken en dalen, met emoties en koel verstand. Een mengelmoes, zoals de meesten. Iemand die open blijft staan voor allerlei indrukken, die die strijd durft aan te gaan, ook al doet het letterlijk zeer van binnen. En zeer doet het. Maar ik kan niet anders dan afscheid nemen. Als Louwes vrijkomt, okee. Maar ik wil niet mee feesten want dan kan ik mezelf niet meer recht aankijken. Vanaf morgenavond heeft dit log een andere naam, alhoewel de bestaande link nog wel blijft werken. Dag!!