Zwalken en hinken
Hoe voelt het als lezer van de diverse Louwes weblogs, die wel alles in zich opneemt, maar geen reactie geeft. Ik zou dat graag willen horen van de mensen die dagelijks meelezen en dat zijn er volgens mij veel.
En hoe zou het toch komen dat vele mensen geen constante mening hebben over een bepaald onderwerp? Worden we gemakkelijk beïnvloed door het steeds maar hameren op bepaalde feiten?
Zeer betrokken brengt Maurice na eigen onderzoek, gesteund door een team, de ene na de andere mistand boven tafel. Specifiek in de zaak Louwes en in z’n algemeenheid naar het OM. Zijn formuleringen zijn stevig en rechtlijnig en worden vaak herhaald. Dit roept bij sommigen verzet op, want de lezers van het log zijn van diverse pluimages. Dat is ook de kracht van een forum, maar je moet dan wel iedereen in z’n waarde laten en niet bannen, anders creëer je twee kampen (Maurice/Freeforum) en worden de argumenten van beide groepen niet meer op de juiste waarde geschat en krijg je een soort wedstrijd in snieren en beledigen.
Het ene kamp onderzoekt en steekt z’n kop uit, terwijl anderen, die een gerechtelijke achtergrond menen te hebben, de aangedragen feiten en conclusies torpederen, met het wetboek in de hand en zonder een greintje gevoel en intuïtie.
Daar tussenin zweeft het weblog van Ada. Recht voor z’n raap zet ze haar intuïtieve gedachten met veel gevoel op papier en probeert reacties uit te lokken en slaagt daarin, al is een consistente lijn niet altijd te volgen. Ik denk dat het met de meesten van ons lezers wel zo is. Zelf kijk ik ook de ene dag anders tegen bepaalde feiten aan dan de andere dag.
Het verbaast mij dan ook niet dat er verscheidene posters zijn die in de loop der tijd een ommezwaai gemaakt hebben en wellicht na een nieuw aangedragen feit/conclusie weer terug zwaaien.
Nee, als meelezer heb je het niet altijd makkelijk, het blijft vaak hinken op twee gedachten en dat is op d’n duur erg vermoeiend.
Pffffft, volgens Ada.
Tekst van Haklo. (Thnxx!)
Laatste reacties