Ernest Louwes Weblog

Hint: "Rode rozen, door mij verkoooozen, voor de vrouw waar ik zoveel van hou. Witte rozen, niet haar kleuren, omdat ik niet langer, bij haar kon beuren. :D

Hebben politie en OM te vroeg feest gevierd?

Maandag 26 januari 2004. Vanaf 1999 had fysiotherapeut R. alle zittingen aangaande de zogenaamde Deventer-moordzaak bijgewoond; een bizarre zaak waarin zijn voormalige belastingadviseur L. in eerste aanleg was vrijgesproken door de Recht-bank Zwolle, in tweede aanleg veroordeeld1 en na een herzieningsverzoek2 weer was vrijgelaten. Vandaag was het de tweede zittingsdag van het (verwijzings)hof Den Bosch3; de eerste dag was op 8 december 2003 geweest. Nadat de voorzitter de zitting voor een uur had geschorst, liep R. naar het zich aan de overzijde van het gerechtsgebouw bevindende Grand Café. Aan een belendende tafel zaten meerdere personen die over het procesverloop spraken. Hij kreeg eerst nadere belangstelling voor hen nadat hun bestelling was gebracht en zij met opgeheven glas op de ‘goede’ afloop van het proces klonken. Onder hen herkende hij nu hoofdinspecteur J.V. die zojuist op nagenoeg alle vragen van de verdediging had geantwoord ‘dat weet ik niet meer’, alsmede NFI-medewerker R.E. die deze ochtend als (verondersteld) onafhankelijk deskundige had verteld dat hij enkele dagen voordien opeens een bloedvlekje van L. op de kleding van het slachtoffer had gezien. Temeer daar diezelfde R.E. enkele weken eerder, op de eerste zittingsdag nog had verteld geen bloed van een ander dan het slachtoffer te hebben ontdekt4 en het om een weliswaar klein, maar met het blote oog duidelijk zichtbaar, vlekje ging, bekroop R. een onaangenaam gevoel bij het aanschouwen van de feestvierende ambtenaren. Vanwege zijn kennis omtrent deze zaak, had het R. al verbaasd dat er pas na vijf jaar een bloedvlek zou zijn gevonden welke, zoals ook het hof had vastgesteld, gewoon met het blote oog zichtbaar was. De volgende dag belde hij L. die hem vroeg zijn waarneming op papier te willen zetten, aan welk verzoek R. gevolg gaf. Het desbetreffende kledingstuk dat het slacht-offer bij lijkvinding had gedragen, bleek op miraculeuze wijze in 1999 niet conform het Besluit dna-onderzoeken en het Besluit inbeslaggenomen voorwerpen te zijn behandeld. Zo bleek het niet te zijn voorzien van een identiteitszegel, niet nauwkeurig beschreven, niet op de juiste wijze verpakt middels (een) sluitzegel(s), in de loop der jaren niet meer constant traceerbaar (twee perioden zoek geweest), uiteindelijk gevonden in de parkeergarage van de politie Deventer, dus níet bij de technische recherche opgeslagen en dus ook níet conform temperatuurvoorschriften bewaard. Een juiste bewaartemperatuur is in het geval van bebloede kleding belangrijk. Nu zou een zichzelf enigszins respecterend forensisch onderzoeksinstituut aan een opdrachtgever laten weten dat het onderzoeken van voorwerpen met een dergelijke historie zinloos is. In Nederland doet zich echter de nogal unieke situatie voor dat opdrachtgever en -nemer uit dezelfde ruif eten; het NFI is namelijk onderdeel van (opdrachtgever) OM. Ondanks dat de verdediging het hof erop wees dat niet was voldaan aan de regelgeving in voormelde twee besluiten5 en dit mede adstrueerde middels het aantoonbare (zichtbare) bewijs dat er zich in 2004 zichtbare sporen op het kledingstuk bevonden, welk in 1999 niet aanwezig waren, achtte het hof bedoelde besluiten niet geschonden. Artikel 81 RO zorgde ervoor dat de Hoge Raad zich in 20056 niet over dit cassatiemiddel uit hoefde te laten. Voor politie en OM moest het feest compleet zijn geweest, aangezien een en ander feitelijk impliceerde dat met een kledingstuk als het onderhavige voortaan desnoods eerst het wagenpark zou kunnen worden (‘schoon’)gepoetst alvorens het ook nog eens als belastend bewijsstuk zou kunnen dienen. De zaak bleek echter nog geenszins voorbij. Terwijl de verdediging aan een tweede herzieningsverzoek werkte, dwong Neder-lands bekendste opiniepeiler Maurice de Hond bij P-G Harm Brouwer een nader onderzoek af. Dit oriënterend onderzoek zou zes maanden in beslag nemen, terwijl de lezing ervan direct duidelijk maakte dat een werknemer in het bedrijfsleven hiervoor hooguit drie weken nodig zou hebben gehad. Middels een persbericht en een televisieoptreden op 13 juni 2006 liet Brouwer weten dat nu zelfs nog meer belastend bewijs tegen L. zou zijn gevonden. Er zouden nog een vijftal contact-/mengsporen alsmede een tweede bloedvlekje zijn gevonden. De vijf contact-/mengsporen bleken echter dezelfde als reeds in 2003/2004 zouden zijn gevonden en onderzocht; er bleek alleen een andere methode te zijn toegepast. Bovendien betroffen dit sporen welke in 1999 niet aanwezig waren. Naar Brouwers met droge ogen op televisie verkondigde, zou het (zogenaamde) tweede bloedvlekje zich op de kraag bevinden. Nu bekleedde Brouwer begin 2004 nog niet de functie van P-G. Waarschijnlijk daarom zal het hem zijn ontgaan dat al in een forensisch rapport van 19 januari 2004 was vastgelegd dat géén bloed was aangetroffen op de (nú) door hem aangegeven locatie. Ergo: het bloedvlekje waarin Brouwer het dnaprofiel van L. zou zijn aangetroffen, kan dus pas ná 19 januari 2004 (en vóór 13 juni 2006) op de kraag zijn gekomen. Oftewel in gewoon Nederlands: het bloedvlekje moet tussen de vijf en zeven jaar ná het misdrijf zijn aangebracht! Ondanks dat Brouwer zich permitteerde via de televisie een aantal onwaarheden het land in te slingeren, overhandigde hij het rapport van het oriënterend onderzoek aan de raadsman van L. met de mededeling dat het voor derden geheim diende te blijven. Het zou uitsluitend in het kader van een nieuw herzieningsverzoek mogen worden gebruikt. Hoewel de uitlatingen van de P-G niet strookten met het rapport én het rapport niet strookte met de bijlagen waarop het was gebaseerd én de P-G onwaarheden in de media had geuit, respecteerde L. de aan zijn raadsman opgelegde geheimhou-ding. Echter, nadat op 29 juli 2006 eerst chief scientist T. Broeders van het NFI zich in het NRC Handelsblad inhoudelijk over de zaak uitlaat (en daarmee op de stoel van de rechter plaatsneemt) en vervolgens uit een brief van 16 augustus 2006 blijkt dat de Minister van Justitie en zijn ambtenaren wél over het rapport blijken te beschikken en een mening daarover uiten, besluit L. het rapport ter inzage aan enkele belangstellenden te verstrekken. Een en ander heeft ertoe geleid dat inmiddels via de website van Maurice de Hond fotomateriaal te zien is waaruit blijkt dat het NFI op een zodanige (onbegrijpelijke) wijze met het bewuste kledingstuk is omgegaan dat er wel contaminatie heeft móeten plaatsvinden. Bovendien staan op deze site foto’s waaruit blijkt dat het (bloed)vlekkenpatroon op het kledingstuk in 2003/2004 danig verschilt van het patroon van 1999. De plaatsing van het fotomateriaal was voor het College P-G’s aanleiding hierover aan L.’s raadsman opheldering te vragen, waarop het antwoord luidde dat het college eerst maar eens opheldering moest verschaffen over de vraag hoe het mogelijk is dat er vanaf 2003 door het NFI sporen van L. worden gevonden die in 1999 aantoonbaar niet aanwezig waren. Nu schijnt het dat zowel de Minister van Justitie als de Hoge Raad enigszins verbolgen zijn over de opmerking van Maurice de Hond dat Nederland lijkt af te glijden naar een bananenrepubliek. Deze verbolgenheid richt zich echter tegen de verkeerde persoon. Want als de Nederlandse rechter zich niets meer gelegen laat aan strikte en duidelijke regelgeving (i.c. beide voormelde besluiten) met als gevolg dat (een) onschuldige(n) word(t)(en) veroordeeld, wat is dan nog het verschil tussen Neder-land en een bananenrepubliek? Met betrekking tot de onderhavige zaak ligt er sinds juli een herzieningsverzoek (met inmiddels twee aanvullingen) bij de Hoge Raad. Hopelijk wordt zo spoedig mogelijk recht gemaakt hetgeen nu nog krom is!

Ernest Louwes

1. Hof Arnhem 22 december 2000, nr. 21/000908-00.
2. HR (Strafkamer) 1 juli 2003, zaaknr. 00095/02 H, LJN AE8165.
3. Hof Den Bosch 9 februari 2004, zaaknr. 20002219.03. LJN AO3222.
4. Zie p. 21 (regels 35 t/m 35) van het zittingsverslag d.d. 8 december 20003 (Hof Den Bosch).
5. Besluit dna-onderzoeken en Besluit inbeslaggenomen voorwerpen.
6. HR 22 februari 2005, zaaknr. 01568/04, LJN AR5714.

• " Zij was als een moeder voor mij... "  versus  " Hij had nog nooit eerder op deze manier over de weduwe gesproken..."
• " Zij deelde alles met mij..."   versus  " Behalve de grootste beslissing van haar leven, de Stichting."
• " Ik kwam altijd een dag eerder of later dan een verjaardag, dan hadden we meer tijd voor elkaar"   versus " Mevr. Wittenberg wilde altijd dat Michael zijn fiets uit het zicht zette..."
• " Ik kan niets met cijfers of letters, dyslectisch en cijferblind... " versus  " Ik heb een nummermelder bij mevr.Wittenberg geinstalleerd, en daar iig 4 nummers in vastgelegd..."
• " Ik ben nooit patient geweest van dokter Wittenberg" versus " Michael is jarenlang behandeld voor zijn driftbuien..."
• "Michael had een gewone uitkering" versus "Michael liep altijd in dure merkkleding en ' kon van geld, geld maken... " zoals hij zelf zei...

Eerste 'versus'... binnenkort meer...

28 SEPTEMBER 2006 - DEN HAAG (GPD/Novum) -

Ernst Louwes, die is veroordeeld in de Deventer moordzaak, uit in een open brief in het Nederlands Juristenblad forse kritiek op politie en justitie. In het blad dat vrijdag verschijnt, veegt hij de vloer aan met de justitie-onderzoeken die hebben geleid tot zijn veroordeling.

"Als u mijn naam leest, zult u (helaas) wel weten wie ik ben", begint Louwes zijn brief. Hij zit vast voor de moord in 1999 op weduwe Wittenberg. Velen zijn echter overtuigd van de onschuld van Louwes, onder wie opiniepeiler Maurice de Hond, die de toenmalige klusjesman van de weduwe verdenkt en dat met een media-offensief kracht bij zet. Louwes zelf heeft de 'onbedwingbare neiging' een brief te schrijven, omdat justitie het zich in zijn ogen keer op keer permitteert om 'via de televisie een aantal onwaarheden het land in te slingeren'. In het artikel 'Hebben politie en OM te vroeg feestgevierd?' doet Louwes uit de doeken dat zijn veroordeling valse opzet is. Zo is de blouse van weduwe Wittenberg, waarop pas na jaren een bloedvlekje met het DNA van Louwes is gevonden, nooit zorgvuldig bewaard door justitie, stelt de voormalig fiscaal jurist. ,,Oftewel in gewoon Nederlands: het bloedvlekje moet tussen de vijf en zeven jaar ná het misdrijf zijn aangebracht!" Louwes sluit de brief af met de hoop dat zo spoedig mogelijk 'recht gemaakt wordt hetgeen nu nog krom is!"

Advocaat Geert-Jan Knoops van Louwes heeft in juli al een herzieningsverzoek bij de Hoge Raad ingediend.

Bron: Novum

Naschrift: Zodra de ingezonden brief in zijn geheel bekend is zal ik hem op dit weblog plaatsen.

Gisteravond wees Undercover mij op een interessant artikel van Peter van Koppen en Henk Elffers dat in het komende artikel van het Advocatenblad zal verschijnen.
Helaas kan ik het nu pas melden omdat mijn verbinding eruit vloog. Lang leve het Onderhoud aan de Digitale Snelweg, zullen we maar zeggen... In mijn woonplaats liggen diverse wegen eruit en 's nachts sta ik op het net ook in de file, grrrrrrrrr... Maar goed, das persoonlijk leed... ;)
Maar een prima artikel, het gaat over DNA-bewijslast en dan vooral de enorme waarde die daaraan gekoppeld wordt in ons rechtssysteem, soms volkomen onterecht...

Ben eruit, ik ga binnenkort een rondje Deventer doen... Graf van de familie Wittenberg bezoeken, zal de dag en het tijdstip van het bezoek hier nog neerzetten. Zwolseweg aandoen, mensen aanspreken. Borrelen op de Brink, met dinnetje BB, kortom à la professor Barabas, let's turn back time!! De oplossing ligt in Deventer anno jaren '90, en ik ga koekeloeren daar. Ga nog meer gevoel binnenlaten, open staan voor alles wat er op mijn pad komt. Ik zal hier laten weten waar ik ben op bepaalde tijden zodat een ieder met informatie of een moppersessie mij weet te vinden. Zoals ik al zei, ik sta overal voor open, echter het meest voor de waarheid, want dat wordt zo onderhand wel eens tijd!!!

Tekst 1.

Donderdagochtend ben ik eerst naar kantoor gereden en daarna naar Deventer. Omdat de straat waaraan zij woonde was opgebroken, was er geen doorgaand verkeer mogelijk. Waarschijnlijk was het daarom moeilijk een parkeerplaats te vinden. Een stuk vóór de woning heb ik mijn auto met de voorkant op de stoep gezet. Dat was voor een huis waar werklieden met hoge ladders bezig waren. Omdat ik in een stationwagen met dakrails reed, dacht ik nog: ‘als er toevallig politie langskomt, zullen zij denken dat die auto bij de werklieden hoort’. Bovendien zou het maar voor een paar minuten zijn.Eenmaal in de woonkamer toonde mevrouw Wittenberg mij de brief, waarvan ik mij later alleen herinnerde dat de met opvallende grove en wat onscherpe letters was getypt, alsof het inktlint bijna op was. Het viel op mede omdat je in die tijd eigenlijk nooit meer brieven van een type-machine zag. De blauwe handtekening stak opvallend af bij de wat grijzige letters. Ik had begrepen dat het een brief was over bevestiging van aangekochte grafrechten. Ik vond dat soort ‘toekomstige’ zaken eigenlijk nogal wat overdreven. Tijdens het tonen van de brief had ik naast haar gestaan omdat ik dacht direct weer weg te gaan. 
( Ada:  Een rechtshandig persoon staat in zo'n situatie meestal aan de rechterzijde van de ander, en niet op één lijn, maar met de borstkas naar de zijkant van een persoon gericht... En denk je eens in, 'hatsjoee' op rechts met een spettertje bloed en wat neusslijm op dat moment, ik denk te weten dat er ook DNA op de schouder van de blouse te vinden is...)
Zij had echter nog een korte vraag en vroeg mij even te gaan zitten.

Tekst 2

In de loop van deze 27e september werd ik op kantoor gebeld door de politie met de mededeling dat mevrouw Wittenberg dood was en werd mij gevraagd of er iemand langs kon komen. Omdat ik het weekend in België was geweest, hadden zij mij niet eerder kunnen bereiken.Mijn eerste gedachte was dat zij zich zelf om het leven had gebracht; dit vanwege het in mijn ogen nogal vergaande dossier dat zij had samengesteld. Echter na de komst van de rechercheur vernam ik dat zij was vermoord. De man vertelde mij dat zij bij het doorzoeken van haar papieren het nieuwe testament hadden aangetroffen met daarin mijn naam als executeur-testamentair. Dit nieuwe testament bleek zij op 13 september – dus minder dan twee weken daarvoor – te hebben ondertekend. Na contacten met familie en vrienden had de voormalige huisvriend zich dat weekend al gemeld. Hij bleek in de veronderstelling te verkeren dat het oude testament nog steeds geldig was en dat hij dus de executeur zou zijn. De rechercheur vertelde mij dat het hem uiteraard bevreemdde dat er een nieuw testament was en dat de moord kort hierna had plaatsgevonden. Hij vroeg mij dan ook of ik iets kon vertellen omtrent de reden van de testamentwijziging. Ik heb hem grotendeels verteld hetgeen ik van mevrouw Wittenberg had vernomen en in het bijzonder omtrent de oorspronkelijke wens om hun vermogen te doen toekomen aan ex-psychiatrische patiënten. Verder heb ik hem verteld hetgeen ik van haar had vernomen omtrent de verslechterde relatie met de huisvriend en zijn familie. Naderhand  - na mijn aanhouding – heb ik in de vele verhoren van haar kennissen kunnen lezen dat zij hen ook uitgebreid over deze kwesties had verteld en dat alles dus feitelijk in ruime kring al bekend was. (!!!!!)

Het is mij duidelijk, als ik de tekst van Ernest interpreteer. Hij geeft de meest objectieve versie weer van de onderlinge relaties... Mevrouw Wittenberg heeft m.i. beseft, dat als ze haar testament zou wijzigen, ze direct alles aangaande haar laatste wensen moest meenemen in de aktes. Kortom, ze hield er rekening mee dat ze misschien het niet zou overleven. ( Nerveus, 'kogel is door de kerk-uitspraak", ze was klaar om de strijd aan te gaan...) Het grootste deel van haar leven heeft ze besteed aan psychiatrische patienten, gevoelsmatig was half Deventer verweven met hun praktijk èn hun testament. TOT 13 september, om precies te zijn. Mevrouw Wittenberg kende haar pappenheimers... en hield overal rekening mee. Zo ook met haar eigen dood...

1) Waarom is de uitslag van het aanvullend onderzoek nog steeds niet bekend??
2) Idem
3) Idem
4) Wie kan verklaren waarom Michael en Meike zo 'low-profile' blijven?? Als ík onschuldig was dan zou ik hemel en aarde bewegen, net als Ernest, om mensen te overtuigen...
Antwoord: " Waarom zouden ze? Niemand stelt ze echt lastige vragen toch??"
5) Wanneer heeft Michael nu eigenlijk die schuld afgelost??
Antwoord: Had vast te maken met de inhoud van de braadslee die alles duidelijk maakte voor de weduwe...
6) Waarom was de weduwe zo nerveus vanaf het moment dat ze het nieuwe testament had getekend? Antwoord: Omdat ze bang was dat ze haar eigen doodvonnis had getekend met het aanstellen van Ernest Louwes (exit Ter Velde) en het tekenen van haar nieuwe testament. Ze moest een manier vinden om Michael te vertellen dat ze het wist (de diefstallen) zonder schade op te lopen.  En misschien is dat de reden dat er geen tekenen zijn gevonden van een worsteling, ze was voorbereid dat het zo zou kunnen lopen (ze wist immers van haar man hoe deze Jekyll and Hyde zich door het leven worstelde). Voor de zekerheid liet ze het (gesprek met Michael) nog weten aan haar schoonheidsspecialiste, maar tot nu toe heeft niemand haar stem uit het graf serieus genomen!!

Morgen meer...

Bah, echt bah... En toch ga ik het hier neerzetten omdat dat de hypothese bevestigd dat het stoffelijk overschot van de weduwe verplaatst cq opgebaard is na een zekere tijd. Ik zeg met klem een zekere tijd omdat ik niet precies weet hoe lang het duurt voordat de vlekken ontstaan die ik gezien heb. ( Wèl moest ik direct denken aan een mailtje dat ik kreeg vorige week... ;) ) Keej, ik ga het hier toegeven, ik heb een week of wat geleden een foto gezien van de weduwe, ongecensureerd en gemaakt op de beruchte 25ste september 1999. Het heeft me geraakt, mega, dat staat vast. Heb de foto niet langdurig gezien, had beloofd aan de 'sender' om hem na korte tijd weer te deleten, en dat heb ik gedaan. Neemt niet weg dat e.e.a. op mijn netvlies staat gebrand, sinds die dag. De verwurging, de beschadigingen aan de huid en de neus, de halfopen ogen en het bloedspoor bij de mond... op mijn netvlies... arme, arme vrouw en in, godverdomme, alle gevallen om geld... Maar voordat ik te emo word wil ik iig vertellen hetgeen me direct opviel aan de foto. De weduwe Wittenberg, hoewel gefotografeerd zoals ze werd aangetroffen, had alleen aan de linkerkant van haar gezicht, geconcentreerd rond haar linkeroor, de zwaartekracht zichtbaar tegengehad, ...lijkvlekken dus,... en die schijnen al snel te ontstaan na het intreden van de dood. Dus de weduwe is tussen 23 september (de avond van haar overlijden) en 25 september (toen haar lichaam ontdekt werd) absoluut verplaatst en bewust onder het schilderij van haar overleden man opgebaard. Alsof iemand wilde aangeven dat zij is vermoord door het proberen te denken in de geest van haar overleden man (Familie of vrienden), óf dat ze tegen zijn laatste wil is ingegaan (Michael en het testament van WW) óf dat het uit respect is gebeurd... meneer en mevrouw Wittenberg waren één, ook en zeker na de dood.

Zeg nou eerlijk, zou Ernest terug zijn gegaan???

Dat valt mij op de laatste tijd, maar het is op zich een goed teken denk ik... Zodra je een vraag min of meer beantwoord (krijgt) dan komen daar direct weer minimaal 2 à 3 nieuwe vragen uit voort... Logisch gevolg van het dichter bij de kern komen, en daar put ik dan maar weer hoop uit.
Ik voel me momenteel net één van de Lama's (BNN), improvisatie dus... Geen aantekeningen, geen naslagwerkjes en geen vraagbaak op Skype, dus ff helemaal solo. Ik ga me vandaag eens hardop afvragen welke vragen mij bezighouden als ik gewoon even rustig nadenk, en het goede nieuws is dat ik van jullie, de lezers en mede-speurders, hetzelfde verwacht. Welke vraag zou jij/ U zelf beantwoord willen zien??

Vooralsnog gooi ik er zelf maar een paar op:

• Waardoor is het idee ontstaan bij vrienden etc. dat Meike met handen en voeten aan Michael vastzit, terwijl ze zelf o.a in 'de Ochtenden' aangeeft dat daarvan absoluut geen sprake is?
• Wie heeft er schoongemaakt in de woning van de weduwe en haar 'opgebaard' onder het schilderij van haar man?
• Wist Michael iets over Kees Willemen, de broer van de weduwe, waardoor hij zich genoodzaakt heeft gevoeld hem te helpen, zaken die Otto W. hier de laatste dagen suggereert? En had dat dan te maken met de uithuisplaatsing die de weduwe ooit, toen ze 12 was, onderging?
• Waarom hadden mensen moeite met de tekst die Michael plaatste in de advertentie "Zij was als een moeder voor mij" ?
• Waarom deed Michael de tekst in de advertentie van de familie af als zijnde kil, terwijl ik de warmte voel? "Levend in de ..... enz enz"
• Waarom had Michael een pistool nodig na de moord?
• Waarom zegt 'Jelle' expliciet dat Kees Willemen een relatie heeft gehad met J.Brughuis?
• Wat is er gebeurd in Deelen en Terlet, en wat is de link met Michael, cocaine en jonge kids?
• Waarom houdt iedereen die er werkelijk toe doet zijn of haar smoel? Allemaal een rolletje?
• Wat is de rol van Fred Ruiter in dit geheel? Had hij de regie in 1999, en persoonlijk belang?
• Wat weet Michael over Meike dat zij deze hele moeilijke weg meeloopt? Denkt ze nog steeds dat zij zijn redder is? Arme Michael enz enz. Moeilijke jeugd en vast geen borstvoeding gekregen en sindsdien is alles hem overkomen, tòch? Meike??
• Waarom, wat, waardoor en wie...
• Waarom zit Ernest nog vast?????

Keej, ff genoeg voor nu, dit log wordt zeker vervolgd!!

... dat Michael de moord heeft gepleegd, alleen. Dit heeft alles te maken met de zaken die Maurice aandraagt, secondaire literatuur en mails (!). ( Maar niemand zal ooit van mij kunnen beweren dat ik in een tunnel zit, overtuiging door bewijsmateriaal is de sterkst haalbare kreet... ;))

Dus dan toch maar weer een hypothese, puur op eigen gevoel... (alhoewel het 'sparren' met sommige mensen ook doorwerkt).

Okee, de aanloop naar de moord...

Mevr. Wittenberg heeft op een zeker moment, ze was immers bezig met het in kaart brengen van haar goederen i.v.m de op te richten stichting (13-09-1999), ontdekt dat ze van alles miste o.a.contant geld, sieraden, horloges... Michael had haar niet voor niets gestimuleerd te gaan golfen en bridgen, op de vaste tijden dat ze weg was lagen zijn kansen. (Dus had hij een sleutel, ws illegaal verkregen) Na de ontdekking van de diefstal,  heeft zij e.e.a. eerst  testamentair aangepakt, ze verlaagde zijn legaat met 50 %. Vervolgens besloot ze om die 'kabouter Nooitgenoeg', ze gaf hem om duistere redenen immers al jaren wekelijks minimaal 500 euro, voor eens en voor altijd duidelijk te maken dat hij tot haar dood geen cent meer zou krijgen. Dit was haar voornemen voor het gesprek van die donderdagavond, en daar zag ze tegenop... Terecht, de kans dat Michael uit zijn dak zou gaan was groot, zo wist ze... Haar man had hem immers jarenlang behandeld en alle 'ins and outs' besproken in privé gesprekken lagen haar nog vers in het geheugen. De ochtend dat hij belde, was ze kortaf geweest. Hun afspraak stond al sinds de zondag ervoor, en nu leek hij er onderuit te willen. Ze zou hem de kans niet geven, het moest uitgesproken worden, ze was klaar met hem. De vertrouwensbreuk was niet meer te lijmen, nooit meer. Ook Michael had moeite met de hele situatie. Zijn constante honger naar geld, voor zijn jeeps, zijn drank en zijn kleding, hadden een ordinaire dief van hem gemaakt. En mevrouw at er immers geen boterham minder om? Willem Wittenberg had hem eens verzekerd dat hij enige begunstige zou zijn in het testament, dus waarom zou hij niks nemen, nu hij het in het heden zo moeilijk had??? Maar die ochtend, net zoals de zondag ervoor, bleek dat mevrouw niet te vermurwen was, ze wilde van hem af, hij had het vertrouwen van haar idool beschaamd en dat was onvergeeflijk. In een uiterste poging had zijn vriendin Meike nog een excuusbriefje geschreven, namens hem. Daarin werden diverse details verwerkt om de weduwe milder te stemmen. En toen de avond zelf... pffff...  Hij had al minstens 5 keer Meike gebeld, " moet ik dit wel doen?? Moet ik met haar praten?? Is het briefje niet genoeg?? " Hij had het briefje net op een takje van een struik gespiest, toen de weduwe de deur opendeed, zij MOEST hem spreken, duidelijk zijn, er een einde aan maken...

Ze heeft het briefje nooit gelezen...

De aanloop... kan er niets meer of minder van maken... x Ada

12 april 1955  Veluws Dagblad 

-De 25-jarige Diewerke van de Vlegel, portierster van het sanatorium Sonnevanck’,  werd op tweede paasdag in het Leuvenumse dennenbos op de grens van Harderwijk gevonden, nadat ze een aantal dagen spoorloos was geweest. Ze was gewurgd met haar eigen sjaal. (Iemand meldde, dat hij destijds van een betrouwbare bron had vernomen dat de moordenaar een vooraanstaande Nederlander was, die om die reden nooit was gearresteerd.)

Als het toen (1955) al gebeurde, mensen uit de wind houden, dan is het tegenwoordig ZEKER mogelijk!!

Bron: Aandacht doet Spreken.

Yepp, ik neem even gas terug. Iig tot en met aankomend weekend geen logjes. (Tenzij er iets langskomt waarvan ik echt denk dat het de moeite waard is natuurlijk, haha)
Waarom?? Simpel... Ik denk Deventer, ik doe Deventer, ik slaap Deventer, ik douche Deventer, ik word Deventer wakker, kortom ik bèn Deventer 1999 t/m 2006 en mijn toko ziet er inmiddels óók uit als Deventer, als de gemeentereiniging aldaar een weekje of 2 geen huisvuil op komt halen... *grijns* Nee hoor, geintje, nog geen Tokkie level maarrrr wel een berg achterstallig onderhoud... *snikk*  Het moet geweldig zijn om wakker te worden zonder het idee dat het mistig is (ramen zemen) of alle schone was in de kasten te hebben liggen zodat a) dochter niet meer gilt dat ze niets heeft om aan te trekken (alhoewel dat schering en inslag is, zelfs bij de normale stand van zaken ;)) en b) ik niet ieder moment bijna m'n nek breek over wasmanden vol met schone was. Volgend voordeel is dat de poezen niet meer pontificaal op m'n toetsenbordje gaan staan als ze aandacht EISEN omdat dat de laatste maanden ook op een laag pitje staat... En zo kan ik nog wel even doorgaan met dit huisvrouwenlogje... Nee, ff een 'schoon' brein halen deze dagen, mijn ervaring is inmiddels dat als je teveel info opneemt, je op een zeker moment overal leeuwen en beren ziet, en je dus de kern van alles niet meer kan vatten... Dus morgen ga ik trots kijken naar zoon, die als 'verse duiker' demonstraties mag geven in een grote watertank tijdens de locale jaarmarkt. Ik ga Markentensters eten, dat zijn speciale koeken die in mijn woonplaats alleen met de jaarmarkt verkrijgbaar zijn ( met voor mij een extra lading omdat mij pa, een bakker, ze indertijd bedacht heeft) en ik ga lekker met dochter ff naar de kermis, op drie meter afstand rondhangen van haar en haar 'homies' ( :D) als een soort wandelend pinapparaat... Maar verder ff niks, everyday life tot een uurtje of half elf 's avonds en dan toch maar even bijlezen... hihiih... Want het bloed kruipt waar het niet gaan kan, tòch??

Maar goed, de hersentjes even op F5, verversen die hap en daarna weer volle kracht vooruit!! See ya'll... xxx Ada

Limburgse agent ontslagen wegens lekken
Uitgegeven op maandag 18 september 2006 om 20:58:44

(Novum) - De Noord-Limburgse politie heeft een 56-jarige medewerker ontslagen wegens het lekken van informatie. Naar aanleiding van strafrechtelijke en disciplinaire onderzoeken is de agent vorige week de wacht aangezegd, meldt de politie. De verdachte zou politie-informatie hebben gelekt 'zonder dat enig dienstbelang daartoe noodzaakte'. Meer informatie heeft de politie niet bekendgemaakt.

Bron&Copyright 2006, Novum

Conclusie: Dus lekken mag, mitsssss er enig dienstbelang is... :D Okee, wie kan mij vertellen welk dienstbelang noodzaak geeft tot lekken??? Want dat kunnen we die voorwaarden op een A4-tje zetten en laten slingeren op de balie van de politie IJsselland... ;)

Ook Ina Post snapt er geen hout meer van... van de onverwachte gulheid van het Openbaar Ministerie terwijl ze al 20 jaar aan het strijden is haar onschuld te bewijzen...
Maar ja, wij snappen het wel toch? Ze doen aan damage control en image building, zodat de Deventer Miskleun iets minder hard aankomt bij het grote publiek... hopen ze iig... Ze vergeten m.i. één ding, al die heropeningen i.v.m vermeende onschuld (zie ook de Butler-zaak, en in het recente verleden Schiedam en Putten) maken de onschuld van Ernest Louwes alleen maar aannemelijker in de ogen van het publiek... Dus ga vooral zo door, O.M... De waarheid ligt immers al vast en zal de oppervlakte toch wel gaan halen...

Als ik een andere kreet zou weten die de lading dekt van het navolgende, dan had ik die gebruikt... de titel van dit log draagt namelijk een zekere arrogantie met zich mee, ben ik me bewust. Maar ik denk toch dat vanavond geschiedenis is geschreven, vooral omdat e.e.a. is gefilterd uit tekst die geen nova met zich mee zou moeten dragen, iig niet voor 'ons blote oog'... Vanavond op het log van Maurice, de volgende bijdrage:

@Maurice. Ik voeg punt 8 aan de inhoud van je log toe: Pas in maart 2004! is het wangslijmmonster van Louwes vergeleken met het DNA-profiel dat veilig werd gesteld uit het bloedvlekje uit zak broek Louwes...... Men wist toen nog niet dat dit vlekje, qua uniciteit, van Louwes afkomstig moest zijn. Wel wist men dat er geen DNA-materiaal van de weduwe in zat. Onderzoek 1999. Dus, in maart 2004 bleek pas dat dit aangetroffen bloedvlekje inderdaad matchte met het DNA in het afgegeven wangslijmmonster van 3 december 2003. De conclusie van Eikelenboom, dat het aangetroffen DNA op de blouse van Louwes afkomstig was, is getrokken nog voor er DNA-vergelijking plaatsvond. Dus, geheel en al gebaseerd op een aanname. Aantoonbaar. In maart 2004 was Louwes al door het hof te D.B. veroordeeld op grond van het NFI-rapport. Toch vond, pas in maart 2004, het vergelijkingsonderzoek plaats. Het NFI handelt volgens eigen bewering altijd slechts in opdracht van het O.M. Bovenstaande moet de reden van vertrek van Eikelenboom geweest zijn. Out of order: conclusie zonder eerder DNA-vergelijkend onderzoek.
Siem (email) - 16 September '06 - 16:39 - reageer

Het lijkt mij iig duidelijk: alhoewel er bij het vaststellen van het DNA uit het bloedvlekje in de broekzak van Louwes indertijd een profiel is vastgelegd dat iig NIET van de weduwe was, dus anonieme, in de databank vastgelegde, aanname was 'van Louwes' is dit in het voorjaar van 2004 (ná de veroordeling) pas officieel vastgesteld, als zijnde van Louwes. Dus alhoewel 'juist', was het bewijs waarop Ernest is veroordeeld slechts gebaseerd op 'aanname' een woord dat ik vaker ben tegengekomen de laatste tijd. Make-up of niet, een aanname... En aannames?? Bah! Snijdt en sneed geen hout!! Amateurs, en de waarheid komt altijd boven, zelfs als je de telefoon niet zelf opneemt... ;)

Ik weet niet hoe jullie het ervaren maar de Deventer moordzaak is voor mij soms net als een 'irritant' liedje dat de hele dag door je hoofd blijft spelen, ken je dat?? Soms wil je het even loslaten maar lukt het gewoon niet... je blijft ermee bezig.
Zoekend naar een oplossing voor dit probleem dat bij vele Louwesians om de hoek komt kijken heeft Undertje deze 'eigenschap' naar beeld en geluid kunnen omzetten, we weten zeker dat dit 'moordlied' na een paar keer luisteren de rest van de avond door je hoofd speelt. Daarbij, vooruitlopend op de reconstructie die Maurice in zijn hoofd heeft, menen we hier zelfs al een paar mensen te herkennen... hihihiihihihh

En waarom?? Alles om de hersentjes aan het werk te houden en ons gezamenlijk doel te bereiken: ERNEST VRIJ !!

Hypothese, één van de velen ;)--

Donderdagavond 23 september 1999, Zwolscheweg.
De man met de ketting die eerder die week de omgeving tot in details heeft verkend, zit verscholen in de buurt van de voordeur van nr. 157. Eén van de opdrachtgevers is iemand die dit al ettelijke malen gedaan heeft uit een vorm van beroepsdeformatie en hij heeft hem verteld dat dit zou moeten lukken, een complete overdondering. Feitelijk de enige manier om binnen te komen als onbekende, zo is hem verteld. De begeleider die hem naar binnen zal loodsen staat zenuwachtig voor de deur. Hij verzamelt alle moed en belt aan. ( Op dat moment belt Ernest en de weduwe is kortaf doordat tegelijkertijd de deurbel rinkelt ) De aanbeller beseft wat zijn aanbellen zal gaan aanrichten. Twijfels heeft hij niet, zijn gevoelens liggen bij de oude Wittenberg, niet bij zijn weduwe. En dan zullen ze eindelijk weer samen zijn, tóch?? Precies wat zij wilde, zo sust hij zijn geweten. Verwerken is sindsdien nooit meer aan de orde geweest, verwerken lukt niet...

Snel nadat de weduwe de deur heeft geopend slaat de man uit de bosjes toe. De aanbeller verlaat gehaast de Zwolscheweg, kijkt verwilderd en angstig om zich heen en duikt vervolgens in z'n alledaagse bezigheden, mega dronken worden, en snel, zeker deze avond. Maar nooit zal hij de blik van de weduwe in de hal vergeten. Nooit. Alsof ze het wist... had voelen aankomen.

Niet veel later is de daad gedaan, de weduwe is dood. Terwijl de opdrachtgevers aan hun alibi werken doorzoekt de man snel de woning en verdwijnt dan in het niets. Tot de dag van vandaag onbekend en (bijna)  niet te linken aan de Deventer moord. Nadat hij kort verslag heeft uitgebracht van zijn daad  (een grote som geld en een dreigende gevangenis straf houdt hem stil ), gaan de opdrachtgevers niet veel later aan het werk in de woning. Uit respect voor de oude Wittenberg 'baren' ze zijn weduwe op onder het schilderij van haar man zaliger (verklaart het opgestroopte vest). Met de kruimeldief zuigen ze eventuele haren en andere sporen weg en brengen de woning in de staat die ze wenselijk en noodzakelijk achten (een insider dus). Daarna zijn ze er klaar voor, niemand voelt zich echt schuldig, zij hebben immers niet gemoord?

Ik gooi ff wat op, puur een gevoel... (en ik besef ten volle dat iig Peter de Vries over z'n nek gaat ;)) maar waar we nog nooit een moment aandacht aan hebben besteed... een huurmoordenaar???

Hier vind je de eerste, goed opgezette, uitzending die Peter de Vries ooit wijdde aan de Deventer Moordzaak... op veler verzoek... ;)

Het Openbaar Ministerie heeft in het oriënterend vooronderzoek naar de Deventer moordzaak te snel geconcludeerd dat Ernest Louwes terecht vastzit. Dat zeggen deskundigen die op verzoek van de NOS het geheime onderzoeksrapport van het OM hebben bestudeerd. In de Deventer moordzaak werd de accountant Louwes tot twaalf jaar cel veroordeeld voor de moord op de 60-jarige weduwe Wittenberg in 1999. Het OM heeft in juni van dit jaar wel verteld wat de conclusies van het zogenoemde oriënterende onderzoek waren, maar wilde het rapport niet openbaar maken.
Onderzoeksjournalist Lex Runderkamp van de NOS kreeg het geheime dossier in handen en legde het voor aan advocaat Gerard Spong, hoogleraard strafrecht Peter Tak en rechtspsycholoog Peter van Koppen.
Maurice de Hond Volgens de drie zijn getuigen genegeerd en is een belangrijk dna-onderzoek nog niet verricht. De deskundigen hebben ook veel kritiek op de rol die opiniepeiler Maurice de Hond heeft gespeeld in de zaak. Op aandringen van De Hond deed het OM nieuw onderzoek naar de moord, omdat er bewijzen zouden zijn dat niet Louwes, maar Michael de J., de klusjesman van de vermoorde weduwe, de dader zou zijn. Het College van Procureurs-Generaal, de top van het OM, stelde na het onderzoek echter dat De Hond er geheel naast zat met zijn opvatting dat de verkeerde man achter de tralies zit. Spong, Tak en Van Koppen vinden dat De Hond ver over de schreef is gegaan door de klusjesman aan te wijzen als dader. Zij zien daar geen enkel bewijs voor. Maar zij achten ook niet bewezen dat Louwes de gefortuneerde vrouw heeft vermoord. Daarom moet er meer onderzoek worden verricht, bepleit het panel van deskundigen.
Dna-sporen Het trio vindt dat het OM zorgvuldig onderzoek heeft verricht, maar conclusies is gaan trekken voordat alle onderzoeken zijn afgerond. Zo is het OM op dit moment nog bezig met een aanvullend onderzoek naar dna-sporen onder de nagels van de weduwe, een techniek die eerder nog niet kon worden uitgevoerd.

Luister hier naar het radio interview met Lex Runderkamp. 

De weduwe Wittenberg was erg nerveus, de laatste weken voor haar dood... (zie o.a.Stan de Jong) maar Michael bestelde ook een vuurwapen bij zijn ex-vriendin de dag dat hij haar vertelde dat 'zijn moeder' was overleden... Vreemdd???? Of iemand 'beter' leren kennen????

Keej, vanavond een log met een nogal persoonlijk tintje. Ik zal beschrijven hoe een gemiddeld dagje van mij eruit ziet, sinds eind april, toen ik deze weblog opzette.

's Ochtends word ik zo rond half acht wakker( nee, Skypers, niét in de schoolvakanties !! ;)) en dan neem ik minstens 4 bakken koffie tot me, één bakje Senseo per kwart hersens. Ondertussen cater ik dan zowel de kids als de huisdieren, help de kids naar school, lees de mail, check diverse websites. Eenmaal op de hoogte van het belangrijkste nieuws, douche ik en kleed ik me aan, en laat vervolgens de labradors uit. Ik klets hier en daar met buurtjes over wat-er-dan-maar-ter-sprake-komt en ga na een half uurtje weer naar één-hoog. Daarna eet ik zelf een broodje en check ik weer de websites, beantwoord iig de meest urgente mails en ga vervolgens de afwas doen. Na de afwas zoek ik weer even mijn mailbox op en de websites, en vervolgens maak ik de kattenbakken schoon, ruim de losse rommel op en stofzuig mijn toko, check weer de websites en de mail en leuter gezellig even bij op Skype met slim maatje. Daarna stort ik me meestal op de was, draaien, drogen en vouwen, strijken doe ik niet aan. Al doende is het tijd voor de lunch, kids en huisdieren aandacht geven en weer cateren dus. Nadat zoon weer naar school is vertrokken, fladder ik weer langs de sites en de mail. Yepp, ook de honden staan rond die tijd weer met gekruiste poten voor de deur dus loop ik weer een rondje, en als er echt niets boeiends is qua ontwikkelingen op de site dan laat ik ze een uurtje zwemmen in de locale plas. Bij thuiskomst weer het ritueel: langs de sites en door de mail. Na drieen zijn de kids meestal thuis, dus dan stellen we een tijdsschema op wie mag en hoe lang... Als de kids op de comp zitten, entertain ik soms een buufje of een dinnetje met een bakkie Senseo erbij of lees ik een stukje leesmap, een krant, een boek dat mijn belangstelling heeft. Ik probeer ondertussen ruzies in de kiem te smoren, dochter en zoon met huiswerk te helpen indien nodig, en haal rond vijven de boodschappen voor het avondeten in huis. Als het eten eenmaal opstaat, wandel ik nog even langs logs en mail, overleg wat zaken met mede-Skyper en na het eten laat ik de honden nog even uit. Dan weer de afwas, de beestjes, en wat er verder nog te regelen en te telefoneren valt. Vervolgens lig ik ongeveer een uurtje heerlijk op de bank met boekje, lezend danwel slapend, kids hebben hun eigen bedoeninkje op dat moment. Na de toetjes en de gesprekken gaan de kids naar bed, rond half elf ligt de oudste. Tsja, en dan kan mama zich pas toeleggen op haar 'drive' ...ERNEST LOUWES VRIJ! Maar ik kan je zeggen, gedurende alle 'geestdodende' activiteiten en verplichtingen van mijn dagelijks bestaan heb ik alles 'bedacht' wat er inmiddels te lezen is geweest op dit log. Ik heb me verdiept in elk aspect van de zaak Louwes, heb met Ernest gesproken over the phone, heb bij Anneke en Jasper koffie gedronken, heb met Stan de Jong per foon en per mail gesproken, heb gelachen en gehuild, me verbaasd verbijsterd en boos gevoeld, vertwijfeld ook soms. Heb missers gemaakt. Heb boeken aangeschaft om nog meer te weten, te leren en te begrijpen van deze zaak. Heb me verdiept in DNA, feiten en fabels en alle foto's uitgeprint die beschikbaar zijn in deze zaak via de sites, en die bestudeerd. Kortom, heb kennis vergaard, ben gegroeid, weet waar ik over praat. Maar toch grappig, welke kant dit log ook opgaat, ik kom steeds weer terug op dat ene beeld van de wanhopige Ernest bij de rechtbank... dáár ligt mijn overtuiging w.b zijn onschuld!!

Tsja, en dat een Peter R de Vries me dat kwalijk neemt?? Huisvrouwenlogje indd... maar mèt waardevolle extra's...

Waaaahh, lekker boeiend, hij snapt er geen reet van, van mij en alle anderen die dit leven momenteel leiden. Dat werd vandaag weer duidelijk middels het artikel in de Telegraaf. Maar zolang wij weten waar we mee bezig zijn, is de mening van Peter onbelangrijk. We doorbreken de macht van de enkeling met de power van de massa en zo zie ik het...

Vanmiddag heb ik, met dank aan Undercover, de Talpa documentaire online kunnen zetten. Ik weet niet zeker of ik de enige ben, maar ik ben zooooo emotioneel geweest, pfffff...  Kolere, heb de beelden van Ernest's wanhoop al eerder 'gezien', maar nog nooit heb ik het meer 'gevoeld' dan vandaag. (Under weet dat ik het 'echte kijken' tot afgelopen avond heb uitgesteld, ondanks dat ik blij was de doc eindelijk te kunnen tonen...) Moest domweg even alleen zijn i.v.m. 'sparen' kids, de gemiddelde ouder begrijpt me waarschijnlijk wel. Jemig, wat heb ik gejankt. Mega. Zijn wanhoop was ineens de mijne.  Alle spanningen cq frustraties die zijn opgebouwd vanaf, pak-um-beet eind april, toen ik dit log begon, kwamen er ineens uit. Lucht wel op, moet ik zeggen... en het schept een zekere helderheid. Ineens zie ik weer 'rare, niet kloppende' dingen die ik voorheen niet meer zag, verbanden, foute aannames, nuchtere feiten enz enz enz... Vanaf morgen, lees straks, ga ik jullie dus weer triggeren met nieuwe 'hersenspinsels'... Be there!! xx Ada

Op veler verzoek, hier de Talpa documentaire van 7 maart 2006 over de moord op mevr. Wittenberg...

Play documentaire

Om de hersens en de discussie op gang te houden nu er een zekere stilte-met-reden hangt bij Maurice, geef ik nog maar eens een nadenkertje weg...

Op het tafeltje bij mevr. Wittenberg stonden na de moord een vol glas jus d'orange  en een ontkurkte fles rode wijn ( vast geen Chateau Migraine).

MAAR GÉÉN KURK!!  De kurk is dus niet gevonden...

Wat zou de reden kunnen zijn???

Ik schrijf het nog maar eens op, want ik hoor niemand erover... Wat gebeurt er in een reflex als je erg moet hoesten??  Wat doen je handen?? Dus wat zou er gebeuren als iemand je de adem beneemt?? Juisttttttt, je grijpt naar je hals en probeert de oorzaak weg te halen... Je klauwt in paniek om je heen !! De nagels, mensen, de nagels!!  "Het vest is weg, het oogvocht is weg" zegt men bij het NFI, maar ik heb nog niemand horen zeggen dat ook de afgeknipte nagels weg zijn!! Het kan niét zo zijn dat daar ook geen bewijs onder zit!! Dus meneer Knoops, vanaf deze bescheiden plaats, eis morgen de nagelrandjes van mevrouw Wittenberg op, zij kunnen veel vertellen... Claim het DNA van een ieder die rond de tijd van de moord in de buurt van Michael vertoefde en we kunnen gaan nagelen, lijkt me...

Keej vriend, laten we praten... Want je zult geen dag / nacht echte rust meer hebben gehad sinds die dag in september 1999... Je bent vast niet het standaard type moordenaar, dit was je enige moord, gezien de emotionele lading gefilterd uit alle wonden. Momentopname, eventueel gelardeerd met drugs, booze and rock and roll... en de erfenis der jaren. Ik geloof in je, dat je het kunt... Jezelf aangeven en bekend maken als de moordenaar van Jaqueline Wittenberg, met of zonder mededader. Wij (en dan spreek ik even ongegeneerd namens alle mensen die voelen en geloven dat Ernest Louwes onschuldig vast zit) zullen het je vergeven als je je alsnog meldt. We zullen je moed bewonderen, en je verleden proberen te begrijpen. We zullen vooral medelijden met je hebben en je de aandacht geven waar je zo naar hunkert. Niet als moordenaar, maar als mens. Want er is in jouw leven vast heel veel fout gegaan en dat zullen we proberen te begrijpen. Ik probeer me iedere dag voor te stellen wat voor beeld er op het netvlies van jou, de moordenaar, hangt...  de herinnering heeft zich er vast ingebrandt, die arme vrouw gruwelijk vermoord onder het portret van haar man... gewurgd, gestoken, dood... en dat lijkt me niet hanteerbaar... Jij wist vast, op het moment dat je haar wurgde, dat er geen weg terug was... Je moest het wel afmaken, met of zonder hulp. Grenzen vervaagden en ik denk te weten dat je er nog alle dagen mee worstelt. Want dit was zo 'niet jij' , niet de aardige man die iedereen kent. Je hebt je laten meeslepen, in de naam der vriendschap, die voor jou misschien een andere waarde had dan voor je 'vriend'... Tot slot, vertel het, alles, en maak jezelf vrij... Zelfs in gevangenschap kun je vrij zijn, als je geweten je met rust laat... Kuss, Ada

...met betrekking tot de onnatuurlijke dood van mevr. Wittenberg. Hier kun je lezen hoe alles had moeten gaan volgens het bestaande protocol, maar is dat inderdaad gebeurd???

Vanavond wil ik het eens hebben over de schuld cq onschuld van Michael de Jong wat betreft de verdachtmakingen aan zijn adres. Dit is hoogstwaarschijnlijk één van de belangrijke pijlers in het proces tegen Maurice de Hond deze maand en dus zeer de moeite waard om eens nader te bekijken.
Ik ga, waarschijnlijk ten overvloede want alles is bekend, hier de m.i. meest verdachte feiten omtrent Michael neerzetten en daarna analyseren wat hij daarvan overtuigend weerlegd heeft.

1) Hij wist al (vrijdag, uitgaand van de verklaring van zijn ex-vriendin) voor de ontdekking van het lichaam van mevr. Wittenberg van haar dood
2) Michael beschreef, tijdens zijn gesprekken met het Deventer onderzoeksteam op 28 sept. en 12 okt. 1999, gedetailleerd de plek waar hij stond op het moment dat hij hoorde over de testamentswijziging, de uitgangspositie van de moord. Dat gesprek vond plaats op 19 september.
3) Keer op keer bleek het door Michael verklaarde alibi niet overeen te komen met dat van Meike, pas in 2006 waren ze het eens.
4) Volgens diverse getuigen kreeg Michael wekelijks geld van de weduwe.
5) Het retourtje Arnhem de 25ste, waarvan Michael heeft gezegd een magneetstrip te hebben gekocht voor zijn koksmessen verzameling, en dit werd in 1999 overigens niet gecheckt!

1) is niet weerlegd, kortom geen uitleg  ( Aanvulling Maurice:  "ontkent MdJ" )

2) is niet weerlegd, kortom geen uitleg  ( Aanvulling Maurice: "MdJ zegt dat de weduwe altijd op die plek stond als ze het over de oude Wittenberg hadden)

3) consistent gemaakt, na ettelijke pogingen...

4) heeft Michael ontkent, en letterlijk gequoot na getuigenis JML over Michael als persoon: " ik herken mijzelf hier niet in..."

5) pas in 2006 werd Michael geconfronteerd met en over het verhaal magneetstrip (1999), omdat uit onderzoek was gebleken dat dit niet klopte. Beiden (Michael en Meike) erkenden toen pas dat dit inderdaad zo was, namelijk dat Michael geen magneetstrip had gekocht maar dit wel van plan was geweest...

En toen was daar vervolgens HET interview in 'de Ochtenden' met Bert Molenaar. Geregisseerd en lekker met inkoppertjes. Ook daar geen spoor van duidelijkheid, ontkennend danwel bevestigend.

Maar toch blijft één vraag me kwellen, vaak midden in de nacht... Als je zo onschuldig bent als je zegt dat je bent, waarom vertel je niet dan de hele waarheid ?? Waarom haal je niet alle twijfels en onduidelijkheden weg??? M.i is Michael de Jong minstens zo schuldig aan zijn eigen demonisering als  Maurice... Wordt vervolgd, ooit...